Negatywne opisy przypadków nie są zazwyczaj przyjmowane do publikacji.

Negatywne opisy przypadków nie są zazwyczaj przyjmowane do publikacji.

Nieuwzględnienie naturalnego przebiegu choroby ma miejsce, gdy brakuje Ci doświadczenia w diagnozowaniu i opiece nad pacjentami z tym schorzeniem, a Twoje doświadczenie w patofizjologii dziecięcej obejmuje weekendowy kurs na lotnisku Howard Johnson. Powiedziałbym, że to błąd nowicjusza, ale chiropraktyka została wynaleziona w 1895 roku.

Tiki, czy to ruchowe czy głosowe, proste czy złożone, doświadczane przez pacjentów z ZT są wyjątkowe. Mogą być przez jakiś czas stłumione, by w końcu wrócić z zemstą (na przykład po rozmowach kwalifikacyjnych jedzie samochodem do domu). Są podatne na sugestie. Są dotknięci stresem i zmęczeniem. I podobnie jak ból, istnieje znaczny subiektywny składnik zdolności każdego pacjenta do radzenia sobie z tymi ruchami i wybuchami. Cierpienie jednego pacjenta z tym schorzeniem może być znacznie większe niż drugiego, mimo że te same tiki występują z tą samą częstotliwością w tym samym miejscu.

Potencjalnych czynników w grze jest zbyt wiele, by je wymienić, ale podam jeden przykład, mój najbardziej oczywisty tik, w którym mocno szarpię lewą ręką na zewnątrz i energicznie zginam i wysuwam rękę kilka razy, aż „wydaje się dobrze” nie przeszkadza mi, gdy Siedzę w łóżku i czytam dobrą książkę, moja lampka nocna jest bezpiecznie poza zasięgiem i kochająca żona po mojej „dobrej stronie”. Ale zapytaj mnie, jak się czuję, gdy siedzę w zatłoczonym kinie z nieznajomym po mojej lewej stronie, którego naprawdę nie chcę łoknąć w twarz. A gdybym miał stresującą pracę, która wymagała długich zmian w bliskim sąsiedztwie? Życie może być bardzo nieszczęśliwe. Życie mogłoby nagle stać się o wiele mniej nieszczęśliwe, gdybym został przeniesiony w inne miejsce, które dałoby mi więcej miejsca na oddech i mniejsze ryzyko zranienia współpracownika lub utraty ręki. Mogę zgłosić wyraźną poprawę jakości mojego życia, zmniejszenie stresu, a następnie zmniejszenie nasilenia tików tylko dlatego, że mój szef wziął pod uwagę mój stan.

Nie wiemy, co jeszcze działo się w życiu pacjenta w tym opisie przypadku. Nie wiemy o zmianach w jej życiu, które mogłyby zmniejszyć (a nawet zwiększyć) jej niepokój. Być może po prostu otrzymanie leczenia od osoby, która uważa, że ​​jest autorytetem, stanowczo twierdząc, że osiąga wysoki wskaźnik sukcesu, skutkowało mniejszym stresem i mniejszą liczbą tików. Nie wiemy, czy jej poprawa była po prostu regresem do średniej. Wiemy tylko, że zgłosiła poprawę po roku opieki chiropraktycznej. Korelacja niekoniecznie oznacza przyczynowość, jak mówi stare powiedzenie.

Innym aspektem efektów placebo jest zgłaszanie błędu. Pacjenci, którzy są emocjonalnie zaangażowani w terapię, częściej zgłaszają pozytywne wyniki. Pacjenci, którzy lubią swojego lekarza lub innego lekarza, na przykład kręgarza, częściej zgłaszają pozytywne wyniki. Pacjenci biorący udział w badaniu lub o których zostaną napisane w opisie przypadku, częściej zgłaszają pozytywne wyniki. Może to wynikać z efektu Hawthorne lub po prostu z tego, że nie chce się czuć, że zawiódł kogoś, kto może zyskać na pozytywnych wynikach. Istnieją inne dobrze ugruntowane byty psychologiczne, takie jak teoria dysonansu poznawczego, które motywują pozytywne raportowanie. Nikt nie chce czuć się głupio, na przykład marnując rok życia i potrzebne na to pieniądze na nieudaną terapię. Żaden z tych skutków nie może być wyjaśniony w takich opisach przypadków.

Ale czy ten opis przypadku jest przydatny jako generator hipotez? Czy to wspiera wezwania autorów do dalszych badań nad podwichnięciem kręgowym jako etiologią ZT i chiropraktyczną manipulacją kręgosłupa jako leczeniem? Po raz kolejny odpowiedź brzmi nie. Chociaż dokładna przyczyna ZT nie została ustalona, ​​istnieje konsensus ekspertów, że ma ona pochodzenie genetyczne i obejmuje połączenia między korą a podkorą, prowadzące do nieprawidłowej neurotransmisji synaptycznej. Niektórzy eksperci podnieśli możliwość etiologii autoimmunologicznej, szczególnie związanej z zakażeniem paciorkowcami grupy A, ale jest to bardzo kontrowersyjne. Nie ma absolutnie żadnych uzasadnionych obaw, że uszkodzenie nerwów rdzeniowych, jak się twierdzi, występuje w obecności podwichnięcia chiropraktycznego, jest czynnikiem. Oczywiście zdarzały się przypadki, w których eksperci się mylili i jako sceptyk zawsze zostawiam miejsce na zaskakujące odkrycia, ale dowody wymagane do obalenia obecnego konsensusu musiałyby być nadzwyczajne.

Wniosek

Świadectwa, anegdoty i opisy przypadków są często wykorzystywane jako dowody na poparcie różnych alternatywnych terapii, nie tylko chiropraktycznych. Na przykład akupunktura zyskała również szeroką akceptację opinii publicznej i wielu w dziedzinie medycyny, pomimo negatywnych wyników dużych i dobrze zaprojektowanych badań prospektywnych. Wygląda na to, że anegdoty i szereg logicznych błędów, takich jak argumenty ze starożytności i popularności oraz skuteczne odwołania do magicznego myślenia, są silniejsze niż jakakolwiek kontrolowana placebo, podwójnie zaślepiona machinacja „zachodniej” nauki. Warunki konieczne do uzyskania pozytywnego wyniku lub przynajmniej pozytywnego raportowania u pacjentów z samoograniczającymi się i subiektywnymi dolegliwościami są zbyt łatwe do ustalenia. Negatywne opisy przypadków nie są zazwyczaj przyjmowane do publikacji. Z nogą w drzwiach, wiele jeszcze mniej prawdopodobnych terapii, takich jak homeopatia i uzdrawianie energią, nadal prześlizguje się przez coraz większą szczelinę.

Czasami wydaje się, że toczymy przegraną bitwę. Nie jestem pewien, czego potrzeba, aby obudzić śpiącego giganta — legion błędnie bezinteresownych wzruszeń ramion, których milczenie odgrywa tak dużą rolę w kształtowaniu obecnego środowiska przyjaznego dla CAM. Być może ekonomia zmusi ich do tego, a może cierpliwe cierpienie. Mam nadzieję, że tak się nie stanie. Być może kiedyś rozsądek zwycięży.

Jest powód do nadziei. Stowarzyszenie Zespołu Tourette’a, wysoce szanowana organizacja, która zrobiła wiele dla pacjentów z tą chorobą, zajmuje się kwestią niesprawdzonych alternatywnych metod leczenia ZT w swoim oświadczeniu politycznym. Jest to dobrze uzasadnione i wzywa zwolenników niesprawdzonych terapii do ubiegania się o pieniądze na badania i udowodnienia tego. Wyraźnie to rozumieją. Aby uzyskać bardziej dogłębną analizę wykorzystania modalności CAM w ZT, zapoznaj się z dyskusją dr Katie Kompoliti, profesora nadzwyczajnego nauk neurologicznych w Rush University Medical Center, dostarczoną przez TSA.

o autorze

Clay Jones, MD jest szpitalnikiem pediatrycznym praktykującym w Szpitalu Dziecięcym Our Lady of the Lake w Baton Rouge w Los Angeles. Jest szefem sekcji pediatrycznej opieki szpitalnej, tytuł brzmi znacznie bardziej fantazyjnie niż na to zasługuje, i poświęca cały swój czas edukacji rezydentów pediatrycznych i studentów medycyny. Dr Jones po raz pierwszy uświadomił sobie i zainteresował się wkroczeniem pseudonauki do wybranego przez siebie zawodu podczas ukończenia rezydencji pediatrycznej w Szpitalu Dziecięcym Vanderbilt. Od tego czasu skoncentrował swoje wysiłki na nauczaniu zastosowania umiejętności krytycznego myślenia i naukowego sceptycyzmu w praktyce medycyny dziecięcej.

Dr Jones nie ma żadnych konfliktów interesów do ujawnienia ani powiązań z przemysłem farmaceutycznym.

Autor

Clay Jones

Clay Jones, MD jest pediatrą i stałym współpracownikiem bloga Science-Based Medicine. Dba przede wszystkim o zdrowe noworodki i dzieci hospitalizowane, a cały swój czas poświęca edukacji rezydentów pediatrycznych i studentów medycyny. Dr Jones po raz pierwszy uświadomił sobie i zainteresował się wkroczeniem pseudonauki do wybranego przez siebie zawodu, gdy dziesięć lat temu ukończył rezydenturę pediatryczną w Vanderbilt Children’s Hospital. Od tego czasu skoncentrował swoje wysiłki na nauczaniu zastosowania krytycznego myślenia i naukowego sceptycyzmu w praktyce medycyny dziecięcej. Dr Jones nie ma żadnych konfliktów interesów do ujawnienia ani powiązań z przemysłem farmaceutycznym. Można go znaleźć na Twitterze jako @SBMPediatrics i jest współprowadzącym The Prism Podcast wraz z innym współpracownikiem SBM Grantem Ritcheyem.